SORUNUN ŞEKİL DEĞİŞTİRMEDİĞİ BELLİ

Denktaş’a göre çözüm bu. Yani iki devlet var ve iyi ilkişkiler kurulmuş. Aralarında vize benzeri birşeyler var, gidip gelenler gırla....

Zaten ona göre dünyanın hali ahvali öyle, tarih-i kadim bu zaten. Devletler olacak, sultan olmasa dahi başkanlar olacak ve gücü yeten diğerini yutacak. İçte tutan tuttuğunu, dışta tutuan tuttuğunu...

Bu çözüm değildir. Kıbrıslı Türk bu serbestliklerden sadece işçi ücreti ve maaş olarak bir şey sağlayabilir. Ticaretin aleyhe tecelli etmesi doğal. Çünkü lahayır bir idarenin mahkum ettiği ekonomik ilişkiler altında ne olduğunu görüp yaşadık. Kendi ayakları üstünde durabilecek tek bir sektör yok. Ne kadar sermayeniz olsa ne kadar deneyiminiz olsa beş para etmez. İlle de devletin başındakilerin suyuna gideceksiniz. İlk siyasi bunalımda da tepe taklak gitmeniz mümkün.

Bu halde bir ekonominin tek ihtiyacı derhal yardıma muhtaç olmadan yaşayabilecek sektörlerin yaşamasına izin veren bir ekonomik politika uygulamaktır. Kıbrıs’ta çözüm bunu sağlayacak ve ekonominin ufaklığından doğan güçlükleri de ekonomiyi birleştirerek azaltma şansı elde edilecek olduğu için şarttır. Birileri buna gerek yok, küçüklük avantajdır, politkayı değiştirmekle bu çıkmazdan çıkarız demiş olabilir ama artık bunca yıldan sonra buna izin verilmeyeceğini kabul etmek gerek. Kim izin vermeyecek diye sorarsanız, yanıtım Türkiye hükümeti olacaktır. Onların politkalarını kabul etmeniz gerek ve onlarla işbirliği içinde hamhuma katılmak gerek. Başka türlüsü olmaz.

Önemli olan şudur. Türkiye devleti çözüme razı değil. İstediği iki ayrı devletin kabulü. Denktaş da çözümü kabul etmedi ve bu değişikliklerle işi uzatmanın yolunu bulacağını zannediyor. Tehlikeden habersiz değil herhalde. Yani bu gidiş olayları hızlandırdı sonunu tahmin güç diye bakmaktan da uak duramaz. Onun için sınırlayıcı tahriklere de baş vurabilir. AB işleri ise bunlara izin vermeyecek kadar ciddi. Yuvarlanıp gidebilirler.

Denktaş memnun görünüp çözümü uyguluyoruz diye dursun sorun olduğu gibi duruyor. Sadece halkın vahşi olmadığı ve geçmişten ders alarak bir çözümü memnuniyetle kabul edebilecek durumda olduğu kanıtlandı. Ama çözüm olmadıktan sonra ekonominin bundan yararlanması olanaksız..

AB de bu durumun ikli tarafa da yardımcı olmasını sağlamak için düşünmeye başladı. Ama durumu temelinden değiştirip Türklerin dünyaya açılmasını sağlayacak çözüm formulü ellerind eyok. Denktaş Rum belgelerine dayanan çözümleri kabul etmeyeceğini ilan etmiş bulunuyor. Tabii ki dün de başka şey derdi ve dönüp başka bir şeyi kabul etti ama ensesinde şamar patlatacak birileri olması gerek ki tükürdüğünü yalasın. Halkımız bunu yapacak mıdır?

Gördüğüm kadarıyla halk daha akıllanmış değil. Hala daha korkularıyle, suçu başkalarına atıp kendini aklama çabalarıyle ve genellemelerle kendinin asla yapmayacağı şeyleri yapmadı diye suçlamalarla hareket ediyor. Kendini olmadık şeylere layık ve haklı görebiliyor. Gerçeklerden fazla meraklı değil, hayal hanesinden çıkar hesabı çıkarıyor. Elinde de fırça çıkarına uygun oldu mu basıyor boyayı. Onun için seçim ufukta görünür görünmez saflar parçalandı ve halk politikacıları aştı edebiyatı canlandı. Halkın politikacıları yarattığını öğrenemeyecesek halimiz duman. Denktaş baskıyı Türkiye’den yiyecek, Türkiye de dışardan. Yoksa halk ona tükürdüğünü yalatmaz.

Sorun olduğu gibi duruyor. Yabancı askerlerin koruduğu bir statüko devam. İnsanlar sokağa atılmış, evlerine dönemiyor. Bu hesap görülecek.

copyleft (c) 2001-03 hamamboculeri.org