Vay CTP Vay Hareket

Şimdi yeni bir harekete gerek oluduğu, halkın bunu istediği inancını ileri sürerek yeni diye kendilerini ileri sürdüler.

Bazılarının meydanlarda yüksek sesle “bunlardan halk usandı. Artık çekilip yeni yüzlere yer vermelidirler” diye bağırdıklarını hatırlıyoruz.

Bazıları da “birleşin ve aralarında kişisel kırgınlıklar olanlar çekilip meydanı şimdilik bıraksın” dediler.

Daha işin başında “CTP bu eylemleri hep kendi hanesine yazıyor” demeğe başlamışlardı.

İlk işin içinden sıyrılan da CTP oldu. Seçim sonuç değerlendirme sistemi nispi olduğuna göre ve herkes en rahat şekilde oyunu kendi partisine verdiğine göre ayrı ayrı girelim ve sonra koalisyon yapalım dedi. Öyle ya üye ve sempatizanına “git de o paravan partiye oy ver” dersen gideceğini garanti edemezsin değil mi? Bu akla göre DMP’yi kurmak da bir suç idi ama kurdukları halde özür dilememişlerdi.

Herneyse pişmiş aşa soğuk su katmayalım ve o iş eskide kaldı diyelim.

Sonra tabii TKP dahil geride kalanlar cebheleştiler. Ama kabahat CTP’nin oldu çünkü onlar hepsinin beraber olmasını istiyordu.

Şimdi önümüze şapkamızı koyup düşünelim. Ne oldu? Eskiler yeni denilen guruplaşmada yer aldılar diye yenilik mi geldi?

CTP kiminle birleşecektik diyerek “Yurtsever Birlik Hareketi peşmergelerine laf attı” ve toplum veya Kıbrıs Türk halkı edebiyatı yaparak halkın sahibi ve savunucusu tavrı takındı. Diğerleri de bir açıklama metni dağıttılar ama içinde Ada’mızda beraber yaşamaya mahkum olduğumuzu tekrarlayıp durdukları Rumlar’ı anmaya bile gerek duymadılar. İsteyen sadece Ada’mızın Kuzey parçacığının Türkiye hükümeti tarafından değil Kıbrıs Türk Halkı tarafından yönetilmesini savundu.

Bunlarla Kıbrıs’a barış gelecekmiş!

Eski camları bardak yapmaya kalkmışlar. Oysa gene cam bunlar.

Kahramanlık tasladıklarını da hatırlıyoruz. Nasıl geri adım attıklarını da...Şimdi bunlara oy verecekler de iktidar mı olacaklar? Yoksa gene hükümet olduk ama iktidar olmadık mı diyecekler?

Televizyonlara çıkıp sorulara muhatap oldular. Doğrusu taze bamya olsalardı işleri zordu. Kulağı kesik biri “farzedin oy aldınız ama Türkiye Annan planına razı değil, ne yapacaksınız?” diye sordu. Bu kurtlar öğrenmişler tabii “yanıt vermeyeceksiniz, sadece karşılık vereceksiniz. Yani ne isterseniz onu söyleceksiniz.” sözüne göre hareket ettiler.

Ustalıkları görülmeye değerdi. Evirip çevirip soruya yanıt vermedi. İkisi de ustalaşmış.

Bakanlıklarını da hatırlıyoruz. İkisi de tekme ile kovulmadan hükümetten gitmedi. Yani istifa ederim diye tehdit etmeye kalkacak da değiller. Uyumlu çalışacaklarına inanılmalıdır.

BRT’nin faşistleri yorumlarında CTP daha sorumlu davranacak gibi görünüyor, Mustafa cebhesi ise radikalleşmek zorunda dediler. Böyle yorumların bu kadar kişi tarafından paylaşılması hayet doğrusu. Uzmanlaştı insanlarımız. Nereden böyle yorumlara merak salıp öğrendiler inanılmaz. Eski başkanı da CTP için “biz öyle sizin gibi fevri davranamayız, ana muhalefet olmanın sorumluluğunu taşıyoruz” demişti, şimdiki de ağır ol da molla desinler gibi davranacakmış. Eski başkanı da Mustafa’nın cebhesinde fevri gidecek yani...

Tabloya bakıp hep üzüldüm. Çıkış yok ama çıkış yolu önermeye davet ediliyorsunuz ve gariplikler yapıyorsunuz. Halleri bu. Tutar tarafı yok. Hiç değilse gerçeği reddetmesler de namuslarını korusalar.

Çoğunluk Türkiyeli seçmende. Kutlay tüm Türkiyeliler’in yurttaşlık kazanacağı Annan planı reddedilmemeliydi dese de Annan planı için kimseyi kandıramazlar artık. Şayet Annan planı diyerek Kıbrıslı’dan çok Türkiyeli veya Bulgaristanlı Türke yurttaşlık istiyorlarsa bunlar Denktaş kadar müzakereci olacaklardır. Barış yok demektir. Rum tarafının elinin her geçen gün güçlendiğini söyledikten sonra Annan planında olmayan kadar şeyleri vaat etmek uzlaşmaz olduğunu göstermek değilse yalan söylemek demektir.

Çoğunluk Türkiyeli bunu bilmez mi? Olamayacak şeyler vaadediyor CTP ve Gerisi.

Vay CTP vah Hareket.

copyleft (c) 2001-03 hamamboculeri.org