Cumhur Deliceırmak,5 Eylül 2003

Şiirsiz Olmuyor be İnsanlar, 5 Eylül 2003

Cumhur Deliceırmak

MARANGOZ

Hindistan’da çok eskiden Hindistan’da bir padişah yaşarmış.
Şehzadesi ve refikaları ile görkemli ve egemen.Sarayında.
Vakitlerin birinde demdir deyip şairin biri,sarayın duvarından içeri bir şiir atmış.
Sevmiş bu gizli kapaklı başkaldırıyı şair ve hergece hergece şiir atmaya başlamış.
Şiir deyip te geçmeyin,suya dokunan şiirlermiş bunlar,suyavesabuna dokunan şiir yazdımıydı bir şair,pisliklerin çekeceği var demektir.
Hindistan padişahının Bizans padişahından kalır yeri olmadığı için hatta birkaç arşın ileri gittiği için ,tez demiş tez bulasız bana şiirin failini.
Şair sanki Zorro ya da invisible man. Bulamamışlar şiirlerin faillerini padişahın 007’leri.
Padişahtır susup oturacak değil ya.
Demiş ki tez ferman çıkarıla,Hindistan ahalisi tez elden yarından tezi bugün, çmşkzke sürüle ve yerlerine seçimimle kul getirile.
Kıssadan hisse çıkarmak hasan pulurdan sorulur onun içindir ki Fenerbahçe gol yemedikçe pulur hisseyi kendine yontacaktır ve köşesini sıradan vatandaş aslonos anamuros ceylanos londraosa açacağından bu kıssadan hisse yok.
Peki sevgili okuyucu kaybeden numaraları niye yazmaz gazeteler milli piyango çekilişlerinden sonra ( bu arada piyangonun millisi de olurmuş para sahibinin milliyeti olmamasına karşın+hadi gülün halinize)
Neden bakarsınız gazetelere siz kazanabilirsiniz ihtimali varmış gibi.
Hangi seferinde kazandı ahali.
Seçim beyler milli piyangoya benzemez.
Milli piyangoyu herkes alabilir derler de milli seçimleri kazanacak biletler herkese hele de ahaliye hiç açık değildir.
Şimdi sorun kendinize siz herkesten birisimisiniz hele de ahaliden birisi misiniz.
Cevabınız evetse amorti sizin,boşuna gazetelerde numaranızı aramayınız ve eğer amorti ile yetinecekseniz bilet almayınız aynı kapıya çıkar,bu kapı ıssızlık kapısıdır kalabalık içinde yalnızlık kapısıdır ve yalnızlıktan kalabalık hem de dünyanın bütün canlılarını ve cansızlarını içeren bir kalabalık olma kapısıdır,siz bu kapıyı şarkınızla açınız ve konsere gitmeyiniz.Rakı şişesinde kendiniz olmak varken niye viski sofrasına meze olasınız.Yine de keyfiniz bilir belki de size değilse bile dayınıza çıkacaktır köprünün bu yakasındaki dayınıza.
Hayır sevgili okuyucu bu yazı abuklamıyor ve dahi bir halüsinasyon belirtisi de değildir.Bu yazı sosyalist gerçekçiliğin ya da realizmin bir şahikası olmaya adaydır.
Şahika ne midir.
Şahika ellerindeki hayatı sandıklara emanet etmektir.
Demek ki neymiş istikbalimiz bir marangozdan sorulacakmış.