H. Irkad Baris Icin, 28 Kasim 2002
Huseyin Irkad
ÇEKMEDIK BU KADAR --- KNOW YE CYPRIOTS
ÇEKMEDIK BU KADAR Aç kadýk nice zaman Gýkýmýz mý çýktý Susuz kaldýk da günlerce Çatlayan dudaklarýmýzda Kurumuþ kandan þikayetçi mi olduk Gün geldi kurþunlar Uçuþurken baþýmýz üstünde Baðrýmýzý mý yýrtýk Ama geldik bu günlere Zamlar fýrtýnalar koparýyor cebimizde Yalanlar yýktý umutlarýmýzý Çekmedik kendi seçtiklerimizin elinden Böylesine çektiðimiz kadar Alýndý elimizden bahçemiz Koçamlarýmýz evde tomar tomar Yasalarý siper tutmuþ hýrsýzlar Paralarýmýzý çalmýþlar Ama hiç böylesine ökfeli olmadýk Özgürlüklerimizin yolunmasý kadar Elektriðimiz mi kesilmedi Karanlýkta mý kalmadýk nice geceler Bir mum ýþýðýna hasret de kaldýk Bir kibritin titrek ýþýðýnda günleri aradýk Aydýn kafalardan sökülen düþünceler Geleceðe konan dikenli teller Böylesine kapkaranlýklara Hiç kimse sürüklemedi bizi Lider dediklerimiz kadar. Ekmeðimizi böldük aramýzda Bir yudum suyu paylaþtýk Gün oldu evimizi açtýk Yuvasýz kalan insanlarýmýza Ama hiçbir þey bölemedi bizi Hiç kimse yüreðimi Böylesine yaralamadý Geleceðimize ambargo koyanlar kadar Hýrsýzlar cirit atýyor Yurdumda ve de evimde Cebimdeki paraya göz diken Zamalarla alýyorlar kazandýklarýmýzý Ekmeðimiz de eksildi gram gram Ama hiçbir þey kýrmadý beni Haklarýmýn çalýnmasý kadar Hiç kimse böylesine soymadý beni Aramýzdaki soyguncular kadar Gün oldu umutsuzluk yüreðimi daðladý Gün oldu hayaller kýrýk dökük kapýmda Gün oldu gözlerimde yaþlar Umutsuzluklarla boðuþtum Kýrmadý beni hiç kimse Böylesine yaralayamadý yüreðimi Bizdeki siyaset bezirganlarý kadar. Gün geldi Dünyaya kýzdým Gün geldi volkanlaþtý öfkem Çektiklerimizi görmeyen Anavatanýmý yönetenlere. Kardeþimle küsüþtüm bir hiç yüzünden Ama hiçbir þey hiçbir kimse Yüklemedi yüreðimi böylesine öfkeyle Koltuklarýný siper tutmuþ olanlar kadar. Utanmadým mý bazan yaptýklarýmdan Yalaným mý olmadý yüzümü kýzartan Yumruk mu sallamadým Haksýzlýða uðradýðýmda Ama hiç bu kadar utanmadým Kýbrýsýmý bu hallere sokan Insanlara kullandýðým sövgüler kadar. Ve bana memleket neresi Diye sorduklarýnda Verdiðim yanýt kadar Hüseyin Irkad 28 Kasým 2002 KNOW YE CYPRIOTS Time a lot we had nothing to eat No complaint no remorse Poured out of my chest Days we lived through Not a drop of water to wet my cracked lips Fury in my heart was an erupting volacano But know ye world know The days that we are going through now Peace denied to us Love caged and not let fly From North to the South Oh ye world know this Nothing has made my heart To throb with fury Nothing will ebb the tides in my bosom Until peace flaps her wing Freely in our skies Thieves are our uninvited guests Our deeds are proof of our home Our money not even safe In our bank accounts But nothing has made me so hot Nothing has made me so furious So explosive As my chained freedom Days we had without light Nights passed with flckering candle But know ye world know The darkness spread over us The shroud to black my mind Leaders here trying to cast Will not deter us To fly on to freedom Thieves roam in my country I am a hostage to my mother The drop of water The slice of bread Is not mine any more Know ye world know There are people here Threatening to silence my words To imprison my heart To extinguish the light in my head They are my company to darkness Days fly by Still the same persons blocking My path to freedom Still the same people Gnawing my future Know ye world know I am what I am I am a freedom fighter And I am a Cypriot Huseyin Irkad 28th November 2002