H. Irkad Baris Icin, 27 Nisan 2003
Huseyin Irkad
Anlamlı Düşünceler ve Davranışlar / Gifts Delivered After Thirty Years
ANLAMLI DÜŞÜNCELER VE DAVRANIŞLAR.
Mustafa Kurtuluş adı belki sizlere bir anlam ifade etmeyebilir, ama Gazi
Mağusalılar için o bir simge. Rumların saldırılarına karşı kahramanca
direnen bir avuç insanımızdan biriydi. Ama Ak kule kapısının dışında Namık
Kemal Lisesini ele geçiren Eokacıların açtığı kurşunla yığılıp kalmış.
Atışlar onun cansız cesedini içeriye alınmasını engellemişti. Ona karşı
yapılacak olan son görevin ateş keilinceye kadar ertelenmesine neden
olmuştu.
Bugün onun adı sokaklara ve de bir okula verilmiştir. İki oğlu onun soy
adını yaşatıyorlar. Onurla hayat mücadelesini başlarını iğmeden devasm
ettiriyorlar..
Mustafa Kurtluş'un eşi Ayşe Kurtuluş ömrünü çocuklarına adamış
1974 de yerleşmek için başlarını sokacakları bir ev ararken bugünkü evleri
kendilerine tahsis edilmiş. Ev bir kaç kişi tarafından denenmiş ama her
defasında kişiler daha modern ev buluncalar bu evi terketmekte sakınca
görmemişler.Eşinin şehit oluşunun yarattığı üzüntü ve çaresizlik içinde
burayı kendine ve çocuklarına yuva olarak seçti. Zamanla yeni eklentiler
yaptı. Oğulları büyümüş evlilik çağına gelmişti. Biriktirdiği bir kaç
kuruşla evin üstüne ikinci bir kat kaldırmıştı.
Sevinç ve üzüntüyü hep bir arada yaşadı.
Rumların Kuzeye geçişleri başlayınca aklından hep oturmakta olduğu evin
sahiplerinin de bir gün kapısını çalacakları beklentisİ içinde geçirdi.
Bir önceki gün kapısı çalındığında ve karşısında Rumca konuşan insanlar
görünce ev shıpleRi olduklarını anlamakta pek de zorlanmadı.
Ayşe onları içeriye davet etti
büyük oğlu Ercan hemen koşarak geldi
Gelenler kendilerini hemen tanıttılar. Yarım yamalak Rumcasıyla onlara
kahve alıp almıyacaklarını sordu Ayşe.
Gelen çift Ayşeye eşinin nerde olduğunu sordu.
Ercan, "Babam Eokacıların açtığı ateş sonucu 1964 de öldü" dedi
Rumlar bu cavap karşısında irkildiler.Ercan, " korkmayın o Kıbrıs'ın hepimiz
için bir yurt olması için öldü. Annem sağ olsun bizleri yetiştirdi, sizlere
karşı hiç bir garazımız yoktur. Istediğimiz çocuklarımız barış içinde
yaşasınlar bizim gibi ayni acıları yaşamasınlar." dedi
Rumlar epey duygulandılar.
Onlar da bir süre burasını evleri, yuvaları olarak kullanmışlardı.
"Etrafı gezmemize izin verir misiniz?" dediler.
Ayşe onları dolaştırmağa başladı. Her oda önünde durup uzun uzun baktılar.
Ne de olamsa onların da burada bu odalarda tatlı acı anıları vardı.
Resimler çektiler.
"Eviniz gayet temiz ve düzenli" dediler.
Ayşe eviniz sözüne itiraz etti.
"Burası sizin da eviniz.". dedi
Rum hanım:
" Buraya geldiğinizde fotoğraf veya başka her hangi bir eşya bulmadınız mı"
diye sordu.
Bizden önce buraya bir kaç aile yerleşti, ama daha iyi evler buluncalar
terkettiler. Ben iki çocuğumla başka ev arayacak halde değildim. Burasını
benimsedim. İşte 28 yıldır buradayız."
Ama burada biz geldiğimizde bir koltuk vardı
.Onu bir köşeye kaldırmak için çekerken altında bir kutu olduğunu gördüm.
Kadının gözleri heyecanla açıldı.
Ayşe " bir gün gelebileceğiniz düşünceiyle o paketi bu güne kadar sakladım.
Ayşe gidip otuz yıldır kapalı olarak duran paketi alıp kadına getirdi.
Kadın üerindeki yazıyı okuyunca hünküre hünküre ağlamağa başldı.
Kocasının evlilik yıldönümünde ona aldığı bardak setiydi.
Çatışmaların telaşı içinde koltuğun minderini kaldırarak paketi oraya
koymuştu.
Paketin içindkelerin belki kıymeti yoktu. Ama bir evliliği ayakta tutan
sevginin bir göstegesiydi.
Kadın Ayşe Kurtuluşun boynuna sarıldı.
Gözlerindeki yaşlarla onu öptü.
"Kıbrısın şimdi neden hepimizin vatanı olduğunu daha iyi anlıyoruz" dedi.
Gitmk için kalktıklarında.
"Burasının tapusu bende olabilir. Ama ona siz yuva dediniz
burasını yuvanız yaptınız. Ona yuvamız demeğe devam ediniz. Bu beni
fazlasıyla memnun edecektir."
Ben böyle istiyorum"
GİFTS DELIVERED AFTER THIRTY YEARS
Ayshe Kurtulush is a Cypriot Turkish lady whose hausband died in tha clashes
in 1974. The secondary school, Namik Kenmal Lycee, just oppsitee the
Fanmagusta Hospital was occupied by the Eoka groups. Her husband who was not
aware about it went of the gate, built by the Venetians. He became an easy
target of the Eoka fighters and was shot dead . He stayed a couple of days
lying in the middle of the road; his corpse could only be taken in during a
lull of the clashes.
Famagusta was saved in the second phase of the Turkish invasion.
Ayshe was without a home in deep agony as a result of her husband's death.
She was settled in the house she is at the moment using. Until then a number
of families seemingly temporarily used the house but as soon as they found
a better lodging did not hesitate to move to the new one
The house was looted . The only thing she found was an old arm chair. When she wanted to move it into the corner and dust it, under the cushion, she found a packet with a note attached saying "To my beautiful wife on the occasion of our life together.".
She kept the packet. She all the time thought one day they would come and
look for their house.
Two days ago the door was knocked and when she opened the door she found the
owners of the house.
They intorduced themselves and asked permission if they could see the house.
She invited them with true Cypriot hospitality.
Her son came too.
The couple asked if Ayshe's husband was around.
Ayshe'son said that he was killed by the EOKA in 1974. The Greek Cypriot
gentleman felt a bit restless but the young man said," my father died in the
fight to make Cyprus home for all Cypriots. We are sorry about his death but
we do not hate you at all. What we are striving is to stop the repetion of
the same happenings.."
The couple asked permission to go round the house. Memories became vivid and
they stopped at the door of each room and tried to relive the old memories
again.
They did not want to keep the family ayway from their household chores.
The Cypriot Turkish lady stopped them
"I have something for you " she said
They were very suprised when she came back with the packet in her hand..The
Greek lady at once remembered the gift her husband bought for her on their
wedding anniversary.
Tears filled her eyes and she warmly embraced Ayshe
The only words she could utter were,
"Thank you, thank you.Our marriage endured a lot of odds. But our love and
bond grew stronger avey day. .
Ayshe with tears in her eyes said "I hope my sons can find the same
happiness in their matrimony"