2003 yılının Mayıs Ayı. 14-16 Mayıs. Bu coğrafyanın görüp göreceği son bulutlardan bir binanın üzerinden son kez geçiyor. Poz verenler BM Genel

Sekreteri Kofi Annan ve Eşi Nane Annan. Solda Barış Gücü'nün (UNFICYP) Komutanı General Jin Ha Hwang. Sağda da UN' in Misyon Şefi Zbigniew Wlosowicz duruyor.  Arkadaki bina neresi, okuyabildiniz mi ?  Yılların silmek istediği bir geçmiş, sökmek istediği harfler, dökmek istediği

duvarların üzerinde duruyor.  Yüzü artık buruşmuş bir kadının elindeki yazısı silik, yarısı yırtık bir veda mektubu gibi tabela: Nicosia International Airport.

Alnındaki yazı geçen onca yılı gösterse de hala yerindeki panjurlarıyla yorgun gözlerini kızgın ada güneşinden koruyarak Beyrut savaşında yıldız gibi parlayan sahillerine koşan turistleri gözlüyor. Roma'dan, Londra'dan, New York’tan, Atina'dan, Paris'ten, İstanbul'dan. Ah İstanbul'dan. Otellerde partiler, partiler, partiler...

Durun durun kim O, El sallayan ? Ha Elizabetmiş, Taylor. Aliki Vuyuklaki şuradaki. Şu kalabalık nerden çıktı. Bir adamı sırtlamışlar iner inmez uçaktan.

Bir hengame bir hengame. Artist mi desem Başvekil mi. Sanki bir Siyasi. Kimmiş omuzlardaki ? Bu Samson mu ? Hiç hoşuma gitmedi kuzum bu iş. Olmaz ki bağırış çağırış. Bu adamları hiç gözüm tutmadı hiç. Hiç beğenmedim hallerini... Nasılda bilmiş sağlam pabuç olmadığını insan sarrafı. Gözünden tanımış adamı. Korktuğu da başına geldi sonra. Vızır vızır mermilerle irkildi önce. 30 yıl UN'e karargah oldu bina. 30 yıl asker postallarının, talim naralarının çınladığı koridorlarda -eğer kalbi dayanırsa heyecana- perşembe gününden itibaren yeniden ince topuklar, şık giyimli beyler, turistik olmasa da ellerde haritalarını gezdirecekler adanın, adını söyleyecekler kendisinin. En çok da şuna kızacak "Former" diyecekler. Former dendikçe de küplere binecek. Panjurlarını kısacak. Ah diyecek yeniden dönsem o günlere. "Former" demeye şahit ister ama. Hele yeni açılmış gibi adı yeni konmuş umutlara açsam kapılarımı. Yeniden artistler, İstanbul'dan, Roma, Hollywood'dan yıldızları karşılarken gözüm üzerinde olacak kalabalıkların, O omuzlarda gezinenlerin. 30 yıllık tecrübe, 30 yıllık deneyimle artık hiç kandırılmam, geçit vermem. artık hiç kül yutmam. Ne dersiniz ? Baksanıza arkada duruşuna....