Konuk Yazar, 23 Temmuz 2002
Akin Yasakurt
SEN,BEN VE KIBRIS
Bu gece yine seni düşündüm arkadaşım. Hani ayrılık uzaktı bir yıldız kadar.Yalan derdim,serin yaz gecelerinde doya doya Kıbrısım`ı tütlerdim bağ sarhoşluğu ile ve uzansam tutabilirdim yıldızları. Fakat ne olursa olsun yıldızlara uzanmaya varmıyordu elim çünkü biliyordum ayrılık uzaktı. Ayrılık çok uzaktı yağmur yağsa da,yaz geçse de,balıkçılar limana geri dönse de.Bir Kıbrıs'a sevdalıyım bir de senin masmavi gözlerine Akdeniz gibi.Bir dağlarıma aşıktım yürekten yemyeşil bir de senin çam kokan tenine. Böyle gelmiş böyle gitmez bu roman.Hayatımda nokta yok seninle ilgili,hep virgülle devam etmek hayata.Sen de olmazsan be arkadaş kim çeker bu masmavi suların derdini,kim dinler ovalarda şarkı söyleyen çobanımı.Sen benim yarımsın biliyormusun.Sen yoksan ben de yokum işte.Şarapla üzümü düşün veya Kıbrıs'la zeytin ağaçlarını.Olmadı seni bensiz düşün istersen.Dedim ya ayrılık yok bu romanda.Noktanın konduğu yerde ölüm başlar.Sen olmazsan anlar bu dağ taş ,bu güzelim Beşparmaklar halimden ama derdime derman bulamazlar sen olmadıktan sonra.Biliyorum,yaz savururken o acımasız alafını çıkıp geleceksin bir gece vakti. Olabildiğine sessiz ve manalı güleceksin yüzüme ve anlımdaki teri silip oturacaksın yanıma.Ve hiç bilmediğim bir yerlerden bana anılarımı getireceksin.