KIBRIS’TAN IRKÇILIK İHBARIMDIR

Bunu zaman zaman ve defalarca yazıp söyledik,hala da yazıp söylüyoruz.

Vardığımız yeri ise o iki dilli Kıbrıslılık ağzının ifade sonucunda sırıtıyor:

-Okutturduk yazıttırdık, bali gudalya bali gudalya!.

Eh, Kıbrıs Cumhuriyeti Uluslararası devlet olmasında, benim de bu devletin vatandaşı olmamda, uyarım ve şikayetim ada dışı topluluğadır.

***

Geçmişi bir tarafa itmeli diyoruz ya,görüyoruz ki olmayacak.

Bu adada her iki tarafın ırkçıları,geçmişin hesaplarını vermemde kanlı ellerini sallayarak dolaştıkça, geçmişte yazdığımız gibi bu adaya getirilecek bir barış yine tehlikede olacaktır.

Bakmayın siz birilerinin geçmişten ders aldık vs yollu konuşup yazmalarına,gerçek pratikte

yaşananlarda,hala bu yaşananların sürdürülmelerinde vardır.

Ve uzatmadan bağlamak gerekirse bunun mağdurları Kıbrıslı Rumlardan çok Kıbrıslı Türklerde aranmalıdır.

Tabi suçluları da öyle!.

***

İğneyi kendimize diyerek bizden başlayalım.

Kıbrıs olaylarına bir neden “Enosis” ise,diğer neden de “Taksim” düşünce ve uğraşıdır.

Şimdi durup bunların çok derinlerine inmek istemiyorum.Zaten takılmak istediğim geçmişten çok bugünlerdir

Örneğiyle gitmek açısından anlatayım: Daha dün bir hükümet partimizin sorumlusu,sorulan bir soruya şöyle yanıt veriyordu:

-Türkiye’den buraya getirilenler,bu toprakları vatan yapmak için getirildiler.Ellerine verilen malları satıp gidenler bunu yapmadıklarına göre vatandaşlıktan çıkarılmalıdırlar.

Sanki de umurladır çok!.

Yahu adamlar alacağını aldı,satacağını satıp memleketine geri dönmede dünyalığını sağladı.

Umurunda mı artık buraya dönüp dönmemek!.

Neyse konudan çok açılmamak için işin bu yanını bu kadarla geçelim.

***

Bu toprakların esas insanları yerlerinden silah zoruyla sürülürken, “vatan yapmak” için “millete dayalı” yerlerine başka ülkeden başka insanları taşımak ırkçılıktır.

Türkiye bunu yapmıştır.

Müdahale hakkı,garanti anlaşmaları vs diye savunmaya kalkmasın birileri.

O sayılanlarda böyle bir hak yoktur.

Bu suçtur,suçsa bu fiiliyatın devamının savunulmasında halen devam ediyor.

Ve yeri gelmişken söyleyelim: Bu ırkçılık yalnız Rum Kıbrıslıya değil,Türk Kıbrıslıya da devam ettiriliyor.

Kıbrıs’ın kuzeyinde yerli halkın TC’den getirilenlerin çoğunluğu yanında her yönüyle azınlığa düşürülmesi,bunun yaşanan örneğidir.

Savunulan Kıbrıs Türkü değil,(bunun ırkçılığı başka konu) Türklüktür.

İşgalcilerin ve buradaki uzantılarının yaptıklarının adı, ırkçılıktan başka bir şey değildir.

***

Gelelim madalyonun öteki yüzüne:

Kıbrıs Türkü olarak değil,Kıbrıs Cumhuriyeti vatandaşı olarak benim güney Kıbrıs’taki politikalara bağlı uygulamalarda karşıma çıkan yine ırkçılıktır.

Kıbrıs Cumhuriyeti anlaşmalarda benim Kıbrıs Türkü olarak hakkım ortaklığa dayalıdır.

Kesinlikle azınlık hakları değildir.

Gelip dayatan koşulların bilincinde,bazı yapılanlara/yapılamayanlara da hak vermez değilim.

Ve ben o topraklara geçtiğimde hakkım olanın “alınabileceğinin alınmasını” bekliyorum.

Bunların bana verilmemesi ırkçılıktaki madalyonun öteki yüzüdür.

***

Ben sınır kapılarından demeyeyim,barikatlardan geçerken güney Kıbrıs’taki sınıra yakın bayrak direklerinde çekilen iki bayraktan Kıbrıs Cumhuriyeti bayrağına sevinirken,hemen yanındaki Yunan bayrağına kızarım.

Tıpkı kuzey Kıbrıs’taki Türk bayrağına/bayraklarına kızdığım gibi.

Bu bayrağa tepki duymam kendine ait olmaması gereken yerlerde olmasından.

Bunun yanı sıra Kıbrıs Cumhuriyeti topraklarında devlet dairelerinde salt Rumca’nın geçerli olması,göstermelikten öteye vatandaşı olduğum ülke topraklarında uygulanmayanlardan derdimi bir doktora yargıca vs anlatamam uygulaması da gelip ırkçılığa dayanır.

***

Evet:

Kıbrıs’ın kuzeyinde ve güneyindeki ırkçı uygulamalardan şikayetçiyim.

Irkçılığın dünya yasaklamasında ben ülkemdeki ırkçılardan ayırımsız şikayetçiyim.

Dünyaya ihbarımdır:

Kıbrıslı olarak ırkçı baskılar altındayım.

Yok mu ırkçılığa karşı olanlardan ihbarımı değerlendirecek olan?!.

copyleft (c) 2001-05 hamamboculeri.org