Her iki mitingin fotoğraflarına bakın. İlk dikkati çeken insan tipleridir. Burada amacım insanları sınıflara ayırmak veya üstün aşağılık gibi sınıflamalar değil. Ancak görülen o ki Bu memleket bizim mitingine katılanların yaş ortalaması çok daha genç ve gerek giyimleri gerekse tarzları ile, milliyetçi takımdan çok farklı. Doğrusu, Kıbrıs’ın Kuzeyindeki demografik yapı bu iki mitingde ortaya kondu. Bir tarafta adanın yerlileri (çoğunluk) diğer tarafta adaya göç eden Anadolu kökenli vatandaşlar. Dediğim gibi kimseyi hor görmek değildir amacım, ancak gerçek ortadadır bunu görmek için sadece fotoğraflara bakmak yeterlidir.

Burada daha çok milliyetçi cephenin düzenlediği mitinge yoğunlaşmak istiyorum. Uzun yıllardır bu büyüklükte bir miting bu cephe tarafından yapılmamıştı. Bu demek oluyor ki birileri olanlardan son derece rahatsız. Böyle bir organizasyon daha önce neden yapılmadı caba sorusu da aklıma gelmiyor değil. Sonuç olarak bu miting devlet destekli yapılmış ve katılım ne olursa olsun demokratik bir toplantı değildi. Yazılı belgelerle de sabit olduğu üzere insanlara bu mitinge katılmaları için baskı yapılmıştır. Bir diğer iddia ise, ülkede bulunan TC askerlerinin mitinge taşınmış olmasıdır ama bunun somut kanıtları yoktur ama kimse de bu kadar asker tıraşlı adamın orada ne işi olduğunu da açıklamamıştır (İlginç, yeni moda herhalde). Kısaca VATAN ve YENİDÜZEN gazetelerinde çıkan bazı çarpıcı noktalara değineyim aynen alınmıştır, önce VATAN:

Devlet mitingi mi devletin ayıbı mı?
Sarayönü’nde moda asker traşı!
Lefkoşa Sarayönü Meydanı’nda dün miting vardı... ‘Tarafsız’ bir kurum olması gereken ve adada “garantörlük anlaşması” çerçevesinde bulunan Türk Silahlı Kuvvetleri’nin askerleri, bazı ‘sorumsuz’ komutanların emriyle, sırf mitingde ‘kalabalık’ yaratmak uğruna kullanıldı.
Dünyaya “Türk askeri barış ve Avrupa Birliği isteyen Kıbrıs Türk halkına karşı” mesajı verdirenler, bu tarihi utanca katlanırken, ‘sivil kıyafetler’ içerisinde meydana taşınan askerler, sadece verilen emri yerine getirdi. Askeri otobüslerin ‘plakası değiştirilerek’ meydana insan taşıması ise dünün bir diğer ayıbıydı. Sarayönü’ nde dün ‘asker tıraşı’ modası vardı... Cumhurbaşkanı Denktaş’la görüşmesinde Kıbrıs konusunda çok hassas davranan ve yanlış bir algılamaya neden olmamak için de yorum yapmamayı tercih eden Orgeneral Özkök’ün acaba bu üzücü gelişmelerden haberi var mıydı?

İki karşıt görüşlü gazetenin görüşleri bunlar. Şimdi açıklanması gereken gerçekler. Yıllardır adaya bir şekilde getirilenler kaç kişidir? Bu sayı Kıbrıs’ta en az 3 nesildir yaşayan insan sayısına oranı nedir? Bu gelen insanlar hangi şartlarda yaşmaktadırlar? Yapılan bu nüfus müdahalesi sırasında toplumda nasıl değişiklere neden olunmuştur (suç oranları, gelir dağılımı vb istatistikti bilgiler). Kim hangi şartlarla vatandaş yapılmıştır, gerekçeler nelerdi? İze en azından bunları rakamsal olarak sunmak zorundadır sayın Denktaş.

Bizler barıştan yanı olan ve insanların milletlerine göre sınıflandırmalarına (Her türlü sınıflandırmaya karşıyız) karşı olan topluluk için önemli olan bir memlekette yaşayan halkların, bir birine anlayış ve uyum içerisinde yaşmasıdır. Bizce Milliyete dayalı devlet modellerinde her zaman baskı vardır ve olacaktır, olmak da zorundadır. Bir ülkede sorgulanamayacak otorite olmamalı,ancak bize süreli olarak bazı kutsallıklar adına dayatılanlar vardır ve halkın büyük bir kısmı buna artık dayanamamaktadır.

Sayın Denktaş artık bir millete hizmet edeceğine, ülkesinde yaşayan Hıristiyan, Müslüman, Ateist vs.. insanlara hizmet etmelidir. Özellikle son mitinge Ali Erel in temsili olarak darağacına asılması ve dolaştırılması nasıl bir görüşle karşı karşıya olduğumuzu gösterir bize. Ayrıca miting alanına eski TMT kılığında gelen gençlerin de EOKA cılardan hiçbir farkları olmadıklarını anlamaları gerekir. Şiddet şiddeti doğurur ve eğer bu mitinge katılanlar tarihten ders almak isterlerse, şiddetin ve şiddeti savunmanın nelere yol açtığını çok iyi bilmeleri gerekir sadece Türk tarafındaki toplu mezarlara bakmak yetmez, dünyanın her yerindeki toplu mezarlara bakmak lazım ki bunu bir daha yaşamayalım hiç kimse milliyetinden, dininden veya yaşam şeklinden dolayı öldürülemez gerçeğini kabul edip, tehdit içeren pankartlar yerine kardeşlik pankartlarının açıldığı bir miting özlemi ile. Milliyetçi dar zihniyetli kardeşler bunun yapabilirler mi? Bilemem ama ben gene de onlar için bile olsa en iyisini dilemek ve istemek durumundayım ve silahın namlusuna gül takıyorum.