Hamamboculeri.org: Alternatif Haber, Dizi, 14 Aralik 2002
Sevgül Uludağ
Öteki taraftan insan yüzleri

Dikenli
tellerin öteki tarafında yaşayan Kıbrıslılardan bir demet insan
portresi getirdim size...
Kimisi
bugün okuyacağınız gibi, hayatını dört çocuğunu okutmaya adamış, bir
taraftan öbür tarafa sürüklenmiş, emekçi bir kadın, Artemu ki rüyalarında
komşusu Sare ablasını görür durmadan...
Kimisi
önümüzdeki günlerde okuyacağınız kozmopolit bir şehrin 1974 sonrası nasıl
değiştiğini, Leymosunun içinin nasıl boşaldığını, 45 bin kişilik
bu liman şehrine bir anda 120 bin göçmen yerleştirilince karakterinin nasıl
değiştiğini yaşayan film yapımcısı Adonis... Kimisi Girnede Rocks
Otelin sahiplerinden Arrisin oğlu Glafkos: Biz denizci çocuklarıyız,
dedem de denizde büyüdü, babam da, ben de diyor... Yeter ki Girnede
yüzebileyim, dalabileyim, orayı koklayabileyim... Babası, batık gemiyi
bulup çıkarmış ve şimdi o batık gemi Girne Kalesinde duruyor...
Kimisi
Laptanın ışığını arıyor ve Londraya gittiğinde ancak cebinde
pusulayla dolaşabiliyor: mimar ve ressam Meletis, Laptada evin herhangi
bir odasında güneşin tam olarak nerede olduğunu bilirdim... Londraya
gidince orientasyonumu yitirdim... Bir keresinde Libyada bir çöl köyünde
aynı ışığı, Laptanın aynı karakteristiğini yakaladım... O kadar
mutlu olduydum ki bunu farkedince... diyor... Annesi 90 yaşında,
Laptadan ona götürdüğü limonu aylarca saklamış, limon çürüyünceye
kadar...
Kimisi
şarkılarını yıldızlara söylüyor, kelebeklere söylüyor, kuşlara söylüyor
ki kanatlarına takıp notaları bize getirsin: arkadaşım Keti, yüreğinden
geçenleri anlatıyor... Girnelileri anlatıyor, Girnelilere politikanın yüklediği
rolleri, nostaljik özlemleri, herşeyin nasıl da değiştiğini insanların
hala farkedemediğini...
Dikenli tellerin öteki tarafında yaşayan Kıbrıslılardan bir demet insan portresi getirdim size... Planlar, projeler, haritalar tartışılırken, umarım bu insan seslerini yüreğinizde duyarsınız ve belki o zaman Kıbrısta acıları yalnızca bizlerin değil, başkalarının da yaşadığını, yalnızca bizim değil, başkalarının da kaybettiğini derinden hissedersiniz... Çünkü savaş denen o korkunç felaket, dokandığı her yeri yakıp yıkmış, travmalar yaşatmış, insan yüreklerinde kapanması zor yaralar açmış...Yalnızca kendi acılarımıza gömülüp kalmayalım: başkalarının yaşadıklarına da bakalım... Belki o zaman geleceğe giden patikada birlikte bir adım atmanın yolunu bulabiliriz...
2
Aralık 2002
2 Aralık 2002 tarihinden 14 Aralık 2002 tarihine kadar Yenidüzen Gazetesinde yayınlanan röprtajların linkleri:
http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg11_2_2002.html
http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg11_3_2002.html
http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg11_4_2002.html
http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg11_5_2002.html
http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg11_8_2002.html
http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg11_9_2002.html
http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg11_10_2002.html
http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg11_12_2002.html
http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg11_13_2002.html