İçimden ağlamamak geliyor,
            terlemek gelmiyor içimden.
            Sıra beklmek gelmiyor,
            gidip Asal Şubeye.
            Asalı, aslı,
            işin esası
            elimden neler neler geliyor
            içimden hiçbirşeyler gelmiyor
            aklıma bahaneler geliyor
            elektrik ve sular gelmiyor.

            Birde sevgilim var,
            yüksek tabaka, usanır,
            gözlerim yüksek tavanda,
            uyanır
            her gece yarısı.
            Sevgilimin saçları saman sarısı
            ama hiç bilmiyor Nazım'ı
            kirpikleri usanır da usanır.

            Hava sıcak,
            kan ter içinde baldır bacak,
            geldiler gelecekler derken
            bir geldiler,
            kaldılar.
            İnsanlar,
            başkarının avizelerini aldılar,
            evlerinde kaldılar,
            daldılar,
            kendi evleri sandılar.

            Sandıklar
            dolusu yemeni neye yarar?
            Kırmızı erik unutulduysa,
            ve turunç macunu
            dama atmışlar babucunu,
            molehiya ayıklamak yerine
            kupon kesiyor kadınlar.
            Adamlar, adamakıllı
            baygınlar, bitkinler,
            bitkisel
            bir yaşamda gibiler.

            Bitliler, bitsizler, etliler, etsizler.

            Sünnetlilerle sünnetsizler
            bir savaşa girmişler
            işler
            esgisi gibi
            olmamış
            bir daha

            "Aha bu gadarcık yerdir,
            gamaşalar!"
            derdi dedem.

            "Aha bu gadarcığıdım
            göç etdiğimizde."
            der abim.

            "Aha bu seksenikinci kanalda
            TV programında duydum."
            diyor küçük kardeşim.

            Dişim,
            dilim damağım kuruyor
            ve bir Temmuz gecesi daha
            Lefgoşa'da saat onikiyi vuruyor.

                                                        Eren Nazım