"Başlangıçta söz vardı
    ve söz tanrı katındaydı
        ve söz tanrıydı."

Gerçek;
    uzun belki suskun
        bekleyen aydınlıktı ya da karanlık
            hiç kalkmayan yüzümden
                yakan ağlatan
    egemenliği güneşin.

Bunu anlatıyordu
    saçı sakalına karışmış adam
        gün batımından önce
            son türküleriyle keçi yolunda.

Biz de o adamdan öğrendik
    henüz sana şarkı yazan olmadığını
        gerçek olanı
            senin gerçeğini.

Bakmayı bilmedik sana
    sol üst cebinde gömleğimizin
        uyduruk belirsiz birkaç nota.

Hep oradasın oysa
    kuş cıvıltıları
        sürüngenler
            yırtık vadiler
                inatçı doruklar
                    ve kır çiçeklerinde kuruyan
                                                tarih.

Hep oradasın
    güneşin doğuşuyla
        uzattığın beş parmağın
            ve giyindiğin siyahlar
                gün batımından sonra.

                                                M. Kansu
                                                Marazlıyım... Size ve Zamana