Başlangıç nerededir?
ölüm gemisine binerken
uzak öyle uzak ki ilk evim
bir gizle düğümlü yol

Nereye gideceğim
her hedef çarpınca kanatır beni
her şehir içimin şehri
her kucak önce sarar üşütür sonra

Yokluğun sesi
dalgalarla gelir çoğalıp
minik taşlarla konuşur
(Bu içime denizi sığdırmaya
çalışmak gibidir)

Hep işittim söylenmeyeni
o yüzden kederliyim
bakışlarım acır

Yine de yola çıktım
başkalarının acılarına düştüm
sözlerin çarpıştığı o meydanda
kendi anlamlarımla yandım

Sözlerin ve görüntülerin ardında
işaretlerin büyülü kuyusu
Ah derin bir acıyla uğuldar

Öyle kırdın öyle kırdın ki beni
çaresi yok
gidiyorum işte

Ama nereye?