Suda yüzen çiçek
zamanın yalnızlık sarmalını
çağırdı şarkısına

Gövdenin düşüncesi vardı
karar verirdi paylaşmaya

Sustu o
acıyı duydu yalnızca
kendi acısıydı bu
damıttılmış toplumsallıktan

Yaralıyım
oklar saplı her yanıma
bana yol göstereceklerdi
ruhuma saplandılar

Eski aşklar
konuşamaz
unuturlar seslerini

O zaman
sessiz bir randevu olsun
dedi adam

Oysa sesi vardır susuşların da
notaları dökülmüş bu şarkı
mutsuzluğumu anımsatır bana