Poetry By O. B.

Kendi yurdunda yabanci olmak


Siktim bir kursun daha karsida duran düsmana 
Olmuyor yanliz basima basaramiyorum  vuramiyorum 
Siktigim bütün kusunlar bosaymis 
Hepsi dönüp dönüp beni vuruyor.


Bir tas aldim savurdum besparmaklara 
Belki kirarim birini diye 
Belki artik güzel olmazlar 
Belki artik onlara mahana beni da birakirlar


Özgür hissedemiyorum kendimi bir kus gibi 
Hareket alanim yarim adayla sinrlanmis 
Kilometre basi karsima çikan migferler 
Bana özgürlügü  unutturuyor yarim adada


Söyledigim zafer türküleri basaymis bayramlarda 
Çünkü türkülerdeki düsman benmisim 
Durmaya çalisirken ayakta dimdik ve hür 
Susayim diye sirtima vuruyorlar hergün


Seziyorum bir tehlike geliyor kuzeyden
Okudugum bütün dualar bosa 
Heryeri yakip yikip gidecekler 
Yine kalacagiz evsiz barksiz


Rüyalarimda görüyorum kendimi
Trodosun tepesinde agliyorum
Agliyorum karanlik geçmisime 
Agliyorum sonu kötü gelecege


Saiyorum felegin bu isine 
Yine ayiracaklar beni yurdumdan
Kesmeye çalisacaklar yine boynum
Yine öldürecekler yine dirilecegim


Zor geliyor bana kendi yurdunda yabanci olmak 
Gücüme gidiyor bu haksizlik 
Tüm bu hakaret yetmezmis gibi 
Silahlar bana dogru düsman benmisim gibi


 Sarilsam topragima siki siki ve aglasam 
Bagirsam bu topraklar benimdir diye 
Birakirlarmi beni kardeslerimle basbasa
Yoksa anamdan izin almammi gerek


Kandiriyor beni annem özgürüm diye 
Zaten onun üvey çocuguymusum 
Bana söyledigi hersey yalanmis
Kardeslerimi bile yutturmus düsmanimdir diye


Anneme kizmaya basladim artik 
Bilsem kimdir babama sikayet edecem
Alip basini gitmek gerek buralardan 
Ne beni ister anam ne kardesimi


O. B.