Eskiden Sarayönüydü
şimdilerde Atatürk Meydanı
meydanın tam ortasında
yükselir bir dikili taş
demirbaş
kendim bildim bileli
durur öyle ayak üsyü
hiç yorulmaz

Meydan meydan
herşey gibi sen de değiştin meydan
eskiler
sırası gelen gidermiş derler
ne Çoronik kaldı
bizim çocukluğumuzdan
ne Karanfilli
ne Ozman Gezer
ama baştan yıkıp
yeniden yapsalar
bütün binalarını
yine de tanırım seni
Dikili taşından

Meydan meydan
neler görmedik
neler yaşamadık seninle
gün oldu
yürüdük, bayrağa sarılı
tabutların ardından
gün oldu
nutuklar söyledik
nutuklar dinledik
gün oldu
zırhlsına, otomatik tüfeğine İngilizin
taşlar sopalarla karşı durduk

Gün oldu
haykırdık ulusal davamızı
bir sesten bir nefesten
gün oldu bir yumruk gibi sıkıldık
ve gün oldu
ekmek kavgasına düştük
kimimiz aç kimimiz tok
daha adaletli bölüşelim diye ekmeği
düşüp yollara yollara
yine sende toplandık

Sen
bizi bizden iyi bilensin
bizimle ağlayan
bizimle gülensin
sözün kısası meydan
sen
gümbür gümbür atan nabız
sen
onbinlerce yüreksin...

                    Mehmet Levent
                    LEFKOŞA BENİ DUYUYOR MUSUN?