İP ÜSTÜNDE
-I-
Yaralı kuşum
küllerinden doğmuş Ankam
kara bir uçurum görürdü
        dünyaya baktığında
savaşın delirttiği amcalar
intihara yürürdü
düzgün adımlarla

Ölürdü
ve doğardı Anka kuşum
yeni bir kadına tutulunca

-II-
Şiir köyünün delisiydi en sonunda
teneke çalardı
yıpranmış dizelerinizin peşisıra
çırılçıplak dönerdi
kutsal mekanlarınızda
(şehitler dirilip
ağlardı bir de
gençlik fotoğraflarına)
-III-
Aşk oyununda düşüp
berelenince dizlerim
Öperdi

Onu severdim
başa çıkamadığım birşeydi bu
şu kadın kılığında

-IV-
Sesi
yaralı bir flüt gibi ağlarken
ölümle yaptığı o çılgın dansta
otostopla bindiğimiz bir kamyondu aşk
yaşlı sürücü anlatırken dokunaklı öyküleri
son sürat giderdik karanlığa
herkes avunurdu kendi rüyasında

-V-
Korkuyorum itiraf etmeye ama
bir deprem şiddetinde tutuldum ona
sonsuza dek sakatlayarak kendimi

Onu öylece seyretmek de yeterdi ya
ağzını açsa bir şiir açardı
ateş yakardı dokununca

-VI-
Dize yüklü gözleri
fısıldayan ormanları rüzgarların
haylaz dalgaları saçların

Aşk cambazıydı o
ip üstünde fütursuz

-VII-
Geçtiği yerlerde yatardı
        çıplak kadın ölüleri
herkes kötü bir ün verirdi ona
ondaki iyiliğin gizini
şiir ve ben bilirdik yalnızca.